A Hegelian Reading of the Philosophy of Iranian Mythological History in Firdowsi's Shahnameh, Focusing on the concepts of "Gods and Servants"

Authors
Chiman Fathi
Ramin Moharrami
Bijan Zahiri Nav
Shahriar Giti
Mohaghegh Ardabili University
10.29252/jpll.27.86.103
Abstract
Firdowsi's Shahnameh, the poetic mythological epic of Iran, is created on the base of opposite forces of the world, namely Iran and Aniran and the battles of their people, because the design of the mythological history of Iran is also basically created on the intercourse of opposites .One of the most comprehensive philosophical views on history is Friedrich Hegel's attitude. In this view, the nature and purpose of history is the same as nature of the human, and the nature of the human is the attainment of consciousness and freedom. This freedom can only be realized gradually and dialectically; hence, in the Hegelian philosophy the war is a way to dialectical furtherance of history and the inception of the struggle between human beings, as gods and servants, has been introduced as the basis for achieving self-consciousness. The battle between human beings in Firdowsi's Shahnameh resembles the dialectical relation of "Gods and Servants" in Hegel's philosophy. In the mythological part of Shahnameh, the achievement of self-consciousness is only through the battle of the two sides of the opposition, as gods and servants in the battles between Jamshid and Zahak, Zahak and Kaveh (and then Fereydoun), the sons of Fereydoun, and the subsequent martyrdom of Iraj and his reprisal by Manuchehr. This essay, with an analytical-descriptive approach, will analyze the philosophy of the history of Firdowsi's Shahnameh, emphasizing the relation between "gods and servants", and concludes that in this work all conflicts will achieve a resolution that can be identified as the moments of Hegelian dialectic, and in fact, the path to self-awareness and freedom, and this is the same as the possibility of reading philosophy of mythical history of Iran in Firdowsi's Shahnameh based on Hegelian philosophy of history.
Keywords
Philosophy of mythological history of Iran
Firdowsi's Shahnameh
Hegelian philosophy of history
gods and servants
آموزگار، ژاله (1383) تاریخ اساطیری ایران. چاپ ششم. تهران: سمت.
اردبیلی، محمد و علیرضا آزادی (1393) «هگل، هایدگر و مسئلة زمان». پژوهش‌های فلسفی دانشگاه تبریز. شمارة 14: 49-69.
اسلامی‌ندوشن، محمدعلی (1394) زندگی و مرگ پهلوانان در شاهنامه. چاپ دهم. تهران: شرکت سهامی انتشار.
الیاده، میرچا (1362) چشم‌اندازهای اسطوره. ترجمة جلال ستاری. تهران: توس.
باستید، روژ (1370) دانش اساطیر. ترجمة جلال ستاری. تهران: توس.
پلامناتز، جان (1367) شرح و نقدی بر فلسفة سیاسی‌ـ اجتماعی هگل. ترجمة حسین بشیریه. تهران: نی.
تیلور، چارلز (1379) هگل و جامعة مدرن. ترجمة منوچهر حقیقی‌راد. تهران: مرکز.
ثاقب‌فر، مرتضی (1387) شاهنامة فردوسی و فلسفة تاریخ ایران. چاپ دوم. تهران: قطره.
دورانت، ویل (1395) تاریخ فلسفه. ترجمة عباس زریاب خویی. چاپ بیست‌وپنجم. تهران: علمی و فرهنگی.
دونت، ژاک (1381) درآمدی بر هگل. ترجمة محمدجعفر پوینده. چاپ دوم. تهران: چشمه.
راوچ، لیو (1382) فلسفه هگل. ترجمة عبدالعلی دستغیب. آبادان: پرسش.
رزمجو، حسین (1374) «عدالت‌جویی و ظلم‌ستیزی فردوسی». در: نمیرم از این پس که من زنده‌ام، مجموعة مقالات کنگرة جهانی بزرگداشت فردوسی (هزارة تدوین شاهنامه). به‌کوشش غلامرضا ستوده: 298-263.
زند، زاگرس (1392) «سبک تاریخ‌نویسی شاهنامة فردوسی». پژوهشنامة ادب حماسی. سال نهم. شمارة 15: 77-99.
زنر، آر.سی (1375) زروان یا معمای زرتشتی‌گری. ترجمة تیمور قادری. چاپ دوم. تهران: فکر روز.
ستاری، رضا و مرضیه حقیقی (1393) «نقد کهن‌الگویی ریشه‌های دوگانه‌انگاری اسطوره‌ای در شاهنامة فردوسی». متن‌شناسی ادب فارسی. دورة جدید. سال ششم. شمارة اول (پیاپی21): 111-130.
سرکاراتی، بهمن (1385) سایه‌های شکارشده. چاپ دوم. تهران: طهوری.
سینگر، پیتر (1379) هگل. ترجمة عزت‌الـله فولادوند. تهران: طرح نو.
صادقی، علی (1388) آزادی و تاریخ تأملاتی در دیالکتیک هگل. چاپ سوم. تهران: پرستش.
صفا، ذبیح‌الـله (1369) حماسه‌سرایی در ایران. چاپ پنجم. تهران: امیرکبیر.
طاووسی، محمود (1361) «نکته‌ای از داستان فریدون». آینده. سال هشتم. شمارة 8: 502-505.
عباسی، حبیب‌الـله و الهه عظیمی یان‌چشمه (1395) «مغلطة تأثیر عاطفی در بازنمایی تاریخ (نگرشی انتقادی بر تاریخ‌نگاری شهاب‌الدین نسوی در سیرت جلال‌الدین و نفثه‌المصدور». متن‌پژوهی ادبی. سال بیستم. شمارة 67: 7-35.
علامی، ذوالفقار و نسرین شکیبی‌ممتاز (1393) «نشان‌وارگی درفش‌های شاهان و پهلوانان در شاهنامه». زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی. سال بیست‌ودوم. شمارة 77: 155-186.
فتحی، چیمن و رامین محرمی (1394) هم‌سویی حماسه‌ها: ایمان ترجمه (بررسی تطبیقی شاهنامة فردوسی و بهشت‌گمشدة جان میلتون). سقز: گوتار.
فردوسی، ابوالقاسم (1388) شاهنامه. تصحیح جلال‌خالقی‌مطلق. جلد اول. چاپ دوم. تهران: دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی.
فلاح، غلامعلی و فرزاد بالو (1393) «از مخاطب راوی تا مخاطب روایت (با تأملی در روایت‌های داستانی شاهنامه). زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی. سال بیست و دوم. شمارة 77: 213-236.
کاپلستون، فردریک (1382) تاریخ فلسفه از فیشته تا نیچه. ترجمة داریوش آشوری. جلد هفتم. چاپ دوم. تهران: علمی و فرهنگی.
کریمی‌، حسین (۱۳۶۱) فلسفة تاریخ. تهران: جهاد دانشگاهی.
مجتهدی، کریم (1389) دربارة هگل و فلسفة او. چاپ چهارم. تهران: امیرکبیر.
محرمی، رامین و رقیه ممی‌زاده (1390) «تقابل نمادهای خیر و شر در دورة اساطیری شاهنامه»، متن‌پژوهی ادبی. شمارة 49: 127-143.
مختاری، محمد (1368) حماسه در رمز و راز ملی. تهران: قطره.
مختاری، محمد (1379) اسطورة زال (تبلور تضاد و وحدت در حماسة ملی). چاپ دوم. تهران: توس.
مسکوب، شاهرخ (1386) سوگ سیاوش. چاپ هفتم. تهران: خوارزمی.
مسکوب، شاهرخ (1396) ارمغان مور. چاپ ششم. تهران: نی.
هگل، گئورک ویلهلم فریدریش (1336) عقل در تاریخ. ترجمة حمید عنایت. تهران: دانشگاه صنعتی‌شریف.
هگل، گئورک ویلهلم فریدریش (1358) خدایگان و بنده (با تفسیر الکساندر کوژو). ترجمه و هگل، گئورک ویلهلم فریدریش (1397) پدیدارشناسی جان. ترجمة باقر پرهام. چاپ پنجم. تهران: کندوکاو.
Ed. By.Beiser, Fredrick. C (1993) The cambridge Companion to Hegel,Cambridge University Press. [DOI:10.1017/CCOL0521382742]
Hegel. (1977) Phenomenology of Spirit, by V Miller, Oxford and Newyork, Oxford university press.