The Study of “the World as an Image” in the Narrative of “The story of Siavash” Using Genette’s Theory

Authors
Kharazmi University
Abstract
Narrative process and its narrative mechanisms help the reader make sense of the way events happen in a story. Using repeating images in the text of a story is a method of narrative development. In Shahnameh, dealing with the world and images it gives rise to is one of the central motives of the text. The narrator in different parts of the poem seems captivated by the image of the world and this fact impedes narrative progress. This article intends to analyze “the images of the world” in “the story of Siavash” in Shahname from Gerard Genette’s perspective, employing his five narrative features. This narrative by the use of prior narration, repeating narration and focalization presents an image of the world, this technique also pinpoints the way a specific image of a special theme has the potential to reduce the speed of reader comprehension by tampering with the order of events narrated or actions or by disrupting narrative time, and as a result it can boost the texts suspense or the reader’s interest in knowing how the events will evolve.

Keywords:
Keywords

احمدی، بابک (1388) ساختار و تأویل متن. تهران: مرکز.
اخوت، احمد (1371) دستور زبان داستان. اصفهان: فردا.
اردلانی، شمس‌الحاجیه (1387) «عامل زمان در رمان سیاوش». مجلة زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر. سال چهارم. شمارة 10: 10-37.
اسداللهی، خدابخش (1393) «روایت‌شناسی منظومة نشانی از سپهری براساس دیدگاه ژرار ژانت». مجلة شعر پژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز. سال ششم. شمارة 4: 2-22.
اسکولز، رابرت (1379) درآمدی بر ساختارگرایی ادبیات. ترجمة فرزانه طاهری. تهران: آگاه.
بامشکی، سمیرا (1391) روایت‌شناسی داستان‌های مثنوی. تهران: هرمس.
برتنس، هانس (1384) مبانی نظریة ادبی. ترجمة محمدرضا ابوالقاسمی. تهران: ماهی.
برسلر، چارلز (1386) درآمدی بر نظریه‌ها و روش‌های نقد ادبی. ترجمة مصطفی عابدینی‌فرد. تهران: نیلوفر.
پیغمبرزاده، لیلاسادات و غلامعلی فلاح (1393) «پیکربندی زمان در داستان سیاوش». متن‌پژوهی ادبی. سال هجدهم. شمارة 61: 21-40. .
تودوروف، تزوتان (1379) بوطیقای ساختگرا. ترجمة محمد نبوی. تهران: آگاه.
حسن‌پور، حسین (1390) «مهارت‌های ویژه و سبک خاص مولوی در زاویة‌دید در حکایت عاشق‌شدن پادشاهی بر کنیزک». بهار ادب. سال چهارم. شمارة 1: 353-374.
جاهدجاه، عباس و لیلا رضایی (1390) «بررسی تداوم زمان روایت در حکایت‌های فرعی کلیله و دمنه». مجلة شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز. سال سوم. شمارة 3: 28-48.
دبیرسیاقی، محمد (1380) برگردان روایت‌گونة شاهنامة فردوسی به نثر. تهران: قطره.
ریمون‌کنان، شلومیت (1387) روایت داستانی بوطیقای معاصر. ترجمة ابوالفضل حری. تهران: نیلوفر.
ژنت، ژرار (1384) «حکایت قصوی و حکایت واقعی». زیباشناخت. ترجمة انوشیروان گنجی‌پور. سال نهم. شمارة 12: 75-96. .
شمیسا، سیروس (1386) معانی. تهران: میترا.
ظاهری، ابراهیم (1394) «رویکرد روایت‌شناسی به شخصیت و سرنمون ازلی با تکیه بر داستان‌های شاهنامه». مجلة شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز. سال هفتم. شمارة 1: 177-198.
علوی‌مقدم، مهیار (1392) «نقد شازده احتجاب گلشیری با تکیه بر دیدگاه ژرار ژانت». هفتمین همایش پژوهش‌های زبان و ادبیات فارسی. هرمزگان. بندرعباس. 12و 13 اسفند.
غفوری، فاطمه (1391) «کانون روایت در شاهنامه با تکیه بر داستان رستم و اسفندیار». بهارستان سخن. سال هشتم. شمارة 20: 145-174. .
فردوسی، ابوالقاسم (1381) شاهنامة فردوسی. بر اساس چاپ مسکو. تهران: قطره.
فلکی، محمود (1382) روایت داستان. تهران: بازتاب‌نگار.
قاسمی‌پور، قدرت (1387) «زمان و روایت». نقد ادبی. سال اول. شمارة 2: 123-144.
کالر، جاناتان (1388) بوطیقای ساختگرا. ترجمة کوروش صفوی. تهران: مینوی خرد.
کالر، جاناتان (1385) نظریة ادبی. ترجمة فرزانه طاهری. تهران: مرکز.
محمدی، علی (1390) «تحلیل داستان رستم و سهراب براساس نظریه‌های روایت‌شناسی». ادب‌پژوهی. شمارة 15: 141-168. .
والاس، مارتین (1386) نظریه‌های روایت. ترجمة محمد شهبا. تهران: هرمس.
Genette , Gerard (1980) Narrative discourse. Cornell: University Press.
Shen, Dan (2008) Narrative discourse. New York: Columbia University Press.