A Study of Colloquial Language in Jalal Al-e-Ahmad’s Fictions

Authors
Effat Neghabi
Fatemeh Taj Firouzeh
Kharazmi University
10.29252/jpll.26.84.243
Abstract
As the most prominent novelist in contemporary Persian prose, Jalal Ale-Ahmad has had great influence on Persian writers, insofar as many writers have followed his suit. Employment of colloquial language is the characteristic style of his fiction. What makes his different, however, is mainly the employment of colloquialism in a subtle, precise and accurate way. Due to the extensive use of colloquial language in his fictions, this article studies terminologies, phrases and figures such as metonymy, interjection, onomatopoeia, reduplication, and also argot and proverb. Having defined these components in his selected works, the authors of this article will put forth some examples and, in multiple tables, illustrate their frequencies. According to a precise examination of his novels, we concluded that among different types of speech, respectively, the metaphoric phrases, argot, assimilation and then reduplication have the highest frequency in Al-e-Ahmad’s prose. He writes in broken Persian to convey the sense of colloquial language in his novels. Substitution and reduction are the most frequent methods he uses when he writes in broken Persian. Interestingly, this frequent colloquial style in his writings has led to a widespread popularity of his novels among the people.
Keywords
Contemporary Literature
Persian Prose
Al-e-Ahmad Prose
Colloquial Prose
آل احمد، جلال (1384الف) دید و بازدید. تهران: جامه‌دران.
ــــــــ (1384ب) مدیر مدرسه. تهران: معین.
ــــــــ (1384ج) نون و القلم. تهران: جامه‌دران.
ــــــــ (1387) سه‌تار. تهران: آدینة سبز.
ــــــــ (1388) زن زیادی. قم: سیمین.
ــــــــ (1389) پنج داستان. قم: ژکان.
ــــــــ (1390) سرگذشت کندوها. قم: ژکان.
احمدی گیوی، حسن و حسن انوری (1363و1370) دستور زبان فارسی. تهران: فاطمی.
انجوی شیرازی، سیدابوالقاسم (1352) تمثیل و مثل. تهران: امیرکبیر.
ثروت، منصور و رضا انزابی‌نژاد (1377) فرهنگ لغات عامیانه و معاصر. تهران: سخن.
جهان‌دیده، سینا (1379) متن در غیاب استعاره. رشت: چوبک.
حق‌شناس، علی‌محمد (1379) «فرهنگ فارسی عامیانه یا گفتاری، کدام». نشر دانش. سال هفدهم. شمارة 2: 59-65.
خطیبی، حسین (1366) فن نثر در ادب پارسی. تهران: زوار.
دربیگی نامقی، محمدرضا (1377) عامیانه‌های جلال آل‌احمد. سمنان: جهاد دانشگاهی.
دین‌محمدی کرسفی، نصرت‌اللـه (1384) «زبان و فرهنگ عامیانه در دیوان صائب». نامة پارسی. سال دهم. شمارة 1: 88-98.
سارلی، ناصرقلی (1387) زبان فارسی معیار. تهران: هرمس.
شاملوجانی‌بیک، اکبر (1391) «بررسی بازتاب جلوه‌های فرهنگ عامه (فولکلور) در داستان‌های جلال آل‌احمد». مطالعات داستانی. پیام‌نور. دورة اول. شمارة 2: 43-47.
عبداللهیان، حمید (1381) شخصیت و شخصیت‌پردازی در داستان معاصر. تهران: آن.
فتوحی رود معجنی، محمود (1391) سبک‌شناسی. تهران: سخن.
فرشیدورد، خسرو (1382) دستور مفصل امروز. تهران: سخن.
مدرسی، یحیی (1368) درآمدی بر جامعه‌شناسی زبان. تهران: مؤسسة مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
میرصادقی، جمال و میمنت میرصادقی ( 1377) واژه‌نامة هنر داستان‌نویسی. تهران: کتاب مهناز.
نجفی، ابوالحسن (1378) فرهنگ فارسی عامیانه. تهران: نیلوفر.
هاتفی اردکانی، غلامرضا (1392) «جایگاه ترکیبات و اصطلاحات عامیانه در آثار شعری مهدی اخوان ثالث». رشد آموزش زبان و ادب فارسی. شمارة 108: 56-58.
Adams, Michael (2009 (Slang: The People's Poetry, Oxford University Press.