بررسی و تحلیل کارکرد پادگفتمانی نامه‌های نیما یوشیج

نویسندگان
رؤیا رضایی
محمدامیر مشهدی
حمیدرضا شعیری
عباس نیک‌بخت
آموزش و پرورش
10.29252/jpll.25.82.133
چکیده
گفتمان عرصه­ای برای تولید معناست و پادگفتمان به­کارگیری ترفندها و شگردهایی از جانب گفته­پرداز درجهت حمایت، ترمیم، تعدیل، تأیید، توجیه و تضمین گفته است. در این‌پژوهش، با استفاده از روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی، ضمن تبیین کارکرد پادگفتمان‌ها در برقراری ارتباط و نقش آن در فرایند تولید و تداوم معنا، مصادیقی از نامه‌های نیما یوشیج تحت بررسی قرار می­گیرد تا با رویکرد نشانه‌ـ معناشناختی، نشان داده­ شود که نیما در نامه­هایش چگونه ازطریق پادسازی، عناصر معناساز را به‌کار می­گیرد تا بر جنبه­ها­ی ایجابی گفتمان خود تأکید ­کند، گفتمانش را توجیه ­کند، استحکام معنایی آن را بالا ­برد و از این راه باور مخاطب را افزایش ­دهد و او را متقاعد سازد. نتایج این پژوهش، مبین آن است که نیما به‌کمک این ‌هاله­سازی­های گفتمانی، همواره درپی برجسته­سازی زبان خود و ایجاد تحکیم و تداوم معنا در گفته­های خویش است.
کلیدواژه‌ها
گفتمان
پادگفتمان
نشانه‌ـ معناشناسی
نامه‌های نیما یوشیج

عنوان مقاله English

Studying and Analyzing the Function of Metadiscourse in Nima Youshij' Letters

نویسندگان English

Roya Rezayi
Mohammad Amir Mashhadi
Hamid Reza Shayiri
Abbas Nikbakht
Sistan andBalouchestan University
چکیده English

Discourse is the domain of producing meaning and metadiscourse is the use of ploys and techniques by the speaker to protect, repair, modify, approve, justify and guarantee his own speech.Nima byemploying metadiscourse, which appearson various levels such as emotional, religious, historical, cultural, and scientific, seeks to highlight his own language and to add consolidation and continuity to the meaning of his words.The main objective of this study is to categorize and analyze the types Nima used in the discourse of his letters with a review of some of those letter, in the process of production and continuity of meaning.

کلیدواژه‌ها English

Discourse
metadiscourse
Semiotic
Letters
Nima Youshij
اوشیدری، جهانگیر (1371) دانشنامة مزدیسنا. تهران: مرکز.
بهرام‌پور عمران، احمدرضا (1389) در تمام طول شب. تهران: مروارید.
ژوو، ونسان (1394) بوطیقای رمان. ترجمة نصرت حجازی. تهران: علمی و فرهنگی.
ساسانی، فرهاد (1389) معناکاوی: به‌سوی نشانه‌شناسی اجتماعی. تهران: علم.
سجودی، فرزان (1390) نشانه‌شناسی: نظریه و عمل. تهران: علم.
سجودی، فرزان (1393) نشانه‌شناسی کاربردی. چاپ سوم. تهران: علم.
شعیری، حمیدرضا (1390) «الگوی مطالعة انواع نظام‌های گفتمانی: بررسی نظام‌های روایی، تنشی، حسی، تصادفی و اتیک از دیدگاه نشانه‌ـ معناشناختی». مجموعه مقالات نخستین کارگاه تحلیل گفتمان. تهران: انجمن زبان‌شناسی ایران: 73-53.
شعیری، حمیدرضا (1391) نشانه‌ـ معناشناسی دیداری. تهران: سخن.
شعیری، حمیدرضا (1392) تجزیه و تحلیل نشانه‌ـ معناشناختی گفتمان. چاپ سوم. تهران: سمت.
شعیری، حمیدرضا و ترانه وفایی (1388) راهی به نشانه‌ـ معناشناسی سیال. تهران: علمی و فرهنگی.
شعیری، حمیدرضا و دینا آریانا (1390) «چگونگی تداوم معنا در چهل نامة کوتاه به همسرم از نادر ابراهیمی». نقد ادبی. سال چهارم. شمارة 14: 185-161.
معین، محمد (1371) فرهنگ فارسی. چاپ یازدهم. تهران: امیرکبیر.
‌معین، مرتضی‌بابک (1391) «استعاره و پیرنگ در اندیشة پل ریکور». نقد ادبی. سال پنجم. شمارة 20: 134-121.
‌معین، مرتضی‌بابک (1392) «تبیین خلق زبان شاعرانه با استفاده از نظام مبتنی بر تطبیق و لغزش‌های مهارشده اریک لاندوفسکی». مطالعات زبان و ترجمه. سال چهل‌و‌ششم. شمارة 4: 26-7.
‌معین، مرتضی‌بابک (1394) معنا به‌مثابة تجربة زیسته. تهران: سخن.
ناتل خانلری، پرویز (1370) دستور زبان فارسی. تهران: توس.
‌هاتفی، محمد (1388) بررسی و تحلیل نشانه‌ـ معناشناختی رابطة متن و تصویر در متون ادبی. رسالة دکتری زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه تربیت مدرس.
یوشیج، نیما (1393) نامه‌ها. تدوین سیروس طاهباز. تهران: نگاه.