عارفان از جهات مختلف هنجارگریزی زبانی داشتهاند. هنجارگریزی در زبان عارفان گاه در صورتهایی چون طنز و هزل و وارونهسازی معنایی ظاهر میشود. این هنجارگریزی در صورتهای مختلف خود ابزاری در دست عارفان بوده است به منظور نفی سلسله مراتب ارزش اجتماعی و آزادسازی ذهن مردمان از فشار هنجارهای فکری حاکم بر جامعه. به همین دلیل هنجارگریزی زبانی صوفیه در پیوند با عادتشکنیهای اجتماعی ایشان است. در مقاله حاضر هنجارگریزی در آثار سنایی، مولوی و عطار از این منظر خاص بررسی میشود.
زبان و ادبیات فارسی